Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu

супербаяві́к, ‑баевіка, м.

Фільм, разлічаны на тое, каб прыцягнуць масы гледачоў пышнасцю пастаноўкі, удзелам кіназорак.

суперво́кладка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.

Папяровая вокладка паверх пераплёту кнігі. Адам кінуў мімалётны зірк на дзяружку, на папяросы. Затрымаўся на кнізе ў зялёнай, як трава, супервокладцы. Вышынскі.

суперме́н, ‑а, м.

1. Іран. Чалавек, упэўнены ў сваёй перавазе над іншымі.

2. Герой дэтэктываў, коміксаў, кінабаевікоў і пад., надзелены нязвыклымі якасцямі, якія робяць яго непераможным, чароўна-абаяльным. Лёгка насіць вусікі супермена І торкаць ножкамі па паркетах. Кірэенка.

супермо́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Самая апошняя мода.

супермо́дны, ‑ая, ‑ае.

Звышмодны. Супермодны касцюм.

суперстра́т, ‑у, М ‑раце, м.

Элементы мовы прышлага народа, што праніклі ў мову карэннага насельніцтва.

[Ад лац. superstratum — насціл.]

суперсуча́сны, ‑ая, ‑ае.

У вышэйшай ступені сучасны. Суперсучасны будынак.

суперфасфа́т, ‑у, М ‑фаце, м.

Мінеральнае ўгнаенне, якое атрымліваецца шляхам апрацоўкі фасфатаў кіслотамі.

суперфасфа́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да суперфасфату. Суперфасфатная вытворчасць. Суперфасфатны завод.

суперэкспрэ́с, ‑а, м.

Поезд, які развівае найбольшую хуткасць.