Verbum

султа́наў, ‑ава.

Які належыць султану ​¹. Спакойна, бы ў султанавым гарэме, ў краіне запаветнае красы, у мхах глыбокіх, бег спыніўшы, дрэмлюць забытае мінуўшчыны часы. Рудкоўскі.

султа́ніха, ‑і, ДМ ‑нісе, ж.

Разм. Жонка султана.

султа́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Марская прамысловая рыба атрада акунёвых.

султа́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да султана ​¹, належыць яму. Султанскі палац. // Які знаходзіцца пад уладай султана. Султанская дзяржава.

султа́нства, ‑а, н.

Тое, што і султанат.

сульгі́н, ‑у, м.

Лекавы сродак з групы сульфаніламідных прэпаратаў, які ўжываюць пры кішачных інфекцыях.

сульфадымезі́н, ‑у, м.

Лекавы прэпарат, адзін з сульфаніламідаў.

сульфазо́л, ‑у, м.

Лекавы прэпарат, які ўжываецца пры захворваннях, выкліканых кокамі і бацыламі.

сульфамі́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сульфамідаў, які з’яўляецца сульфамідам. Сульфамідныя прэпараты.

сульфамі́ды, ‑аў; адз. сульфамід, ‑у, М ‑дзе, м.

Група лекавых рэчываў, якія аслабляюць дзеянне хваробатворных бактэрый.