Verbum

спага́дны,

гл. спагадлівы.

спага́нены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад спаганяць.

спага́ніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.

Разм. Тое, што і апаганіцца.

спага́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., каго-што.

Разм. Тое, што і апаганіць. Заваяваную свабоду Рабочы люд не дасць спаганіць. Купала. Хай кожны ведае паганец, Каго шануюць пры жыцці, Таго й па смерці не спаганяць, Ніхто не здолее зацьміць. Пушча.

спага́ньвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да спаганіцца.

2. Зал. да спаганьваць.

спага́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да спаганіць.

спаганя́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. спаганяць — спагнаць (у 1 знач.).

спаганя́цца, ‑яецца; незак.

Зал. да спаганяць.

спаганя́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да спагнаць.

спагна́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. спагнаць (у 1 знач.).

2. Пакаранне за невыкананне або парушэнне чаго‑н. Курсантам .. [Максім] быў недысцыплінаваным — атрымаў не адно спагнанне. Шамякін.