Verbum

свежава́ць, свяжую, свяжуеш, свяжуе; незак., каго.

Разм. Знімаць скуру з забітай жывёлы і разбіраць тушу. Учора дакараў [Міканор] суседа Васіля, які свежаваў авечку, а сёння, як ні стараўся аберагчыся, пошасць улезла ў хату к самому. Мележ.

свежавы́белены, ‑ая, ‑ае.

Нядаўна, толькі што выбелены. Свежавыбеленая хата.

свежавы́капаны, ‑ая, ‑ае.

Нядаўна, толькі што выкапаны. Свежавыкапаная яма.

свежавы́мыты, ‑ая, ‑ае.

Толькі што, нядаўна вымыты. Свежавымытая сарочка.

свежавы́печаны, ‑ая, ‑ае.

Нядаўна, толькі што выпечаны. Свежавыпечаны хлеб.

свежазамаро́жаны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і свежамарожаны. Свежазамарожаныя ягады.

свежазмо́латы, ‑ая, ‑ае.

Нядаўна, толькі што змолаты. Свежазмолатая мука.

свежамаро́жаны, ‑ая, ‑ае.

Замарожаны ў свежым выглядзе. Свежамарожаная рыба. Свежамарожаная гародніна.

свежанако́шаны, ‑ая, ‑ае.

Нядаўна, толькі што накошаны. Сеежанакошаная трава.

свежанасы́паны, ‑ая, ‑ае.

Нядаўна, толькі што насыпаны. Свежанасыпаны курган.