Verbum

рэктара́т, ‑а, М ‑раце, м.

Адміністрацыйна-навучальнае кіраўніцтва універсітэта і некаторых іншых навучальных устаноў, якое ўзначальваецца рэктарам. Пасяджэнне рэктарата. // Памяшканне, дзе знаходзіцца гэтае кіраўніцтва. Зайсці ў рэктарат.

рэ́ктарскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэктара. Рэктарскі кабінет.

рэ́ктарства, ‑а, н.

Пасада, дзейнасць рэктара.

рэ́ктарстваваць, ‑ствую, ‑ствуеш, ‑ствуе; незак.

Разм. Выконваць абавязкі рэктара, быць рэктарам.

рэктыфікава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад рэктыфікаваць.

рэктыфікава́цца, ‑куецца; незак.

Зал. да рэктыфікаваць.

рэктыфікава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак. і незак., што.

Спец. Зрабіць (рабіць) рэктыфікацыю чаго‑н.; ачысціць (ачышчаць) вадкасць ад прымесей паўторнай перагонкай. Рэктыфікаваць спірт.

рэктыфіка́т, ‑у, М ‑каце, м.

Спец. Спірт, ачышчаны пры дапамозе рэктыфікацыі; чысты спірт.

рэктыфіка́тар, ‑а, м.

1. Апарат для рэктыфікацыі чаго‑н.

2. Рабочы, які займаецца рэктыфікацыяй.

рэктыфікацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да рэктыфікацыі. Рэктыфікацыйны працэс. // Прызначаны для рэктыфікацыі. Рэктыфікацыйны апарат.