прыраза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прырэзаць.
прыразны́, ‑ая, ‑ое.
Далучаны да чаго‑н. шляхам межавання, прырэзкі. Прыразныя землі.
прыра́іць, ‑раю, ‑раіш, ‑раіць; зак., каго-што і з інф.
Разм. Даць параду, параіць. Прыраіць хвораму марскі курорт.
прыраста́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. прырастаць — прырасці (у 1, 3 знач.).
прыраста́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прырасці.
прырасці́ ‑расту, ‑расцеш, ‑расце; ‑расцём, ‑расцяце; пр. прырос, ‑расла, ‑ло; зак.
1. Зросшыся з чым‑н., утварыць адно цэлае; прыжыцца. Прышчэп прырос. □ Пяць груш і яблынь пасадзілі Мы ў гонар дружбы і любві. І пастаялі ў задуменні, І пажадалі без прамоў, Каб прырасло мацней карэнне, Як наша прырасла любоў. Панчанка. // перан. Моцна прывыкнуць, прывязацца да чаго‑н. — Прырасла ты, Наташа, да свайго гэтага агарода моцна, а парваць з ім усё ж давядзецца. Асіпенка. [Ксавэру Блецьку] ужо цяжка было на старасці год выбівацца з той каляіны, да якой прырос за доўгія гады. Чорны.
2. перан. Шчыльна прыстаць да чаго‑н., застацца на месцы, стаць нерухомым. Ульяна ўстала з ложка, падышла да стала, дзе, расставіўшы ногі ў чорных валёнках-бурках, прырос да падлогі дзед Тодар. Пташнікаў. Той бедны дзяцел да сука прырос, аж па спіне прайшоў мароз. Дубоўка.
3. Разм. Павялічыцца ў колькасці, у памерах. Толькі за сем месяцаў з ліменскіх лясоў вывезена шаснаццаць тысяч кубаметраў драўніны, у паўтара раза больш, чым за год прырасце. Карамазаў.
прырасці́ць, ‑рашчу, ‑росціш, ‑росціць; зак., што.
1. Даць магчымасць прырасці, прыжыцца. Прырасціць галінку.
2. Спец. Далучыць нарошчваючы.
прыраўнава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прыраўнаваць 1.
прыраўнава́цца, ‑нуюся, ‑нуешся, ‑нуецца; зак.
Разм. Прыпадобніць сябе каму‑, чаму‑н.
прыраўнава́ць 1, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., каго-што да каго-чаго.
Зрабіць роўным каму‑, чаму‑н.; прыпадобніць да каго‑, чаго‑н. Другі, шпаркі, як барабан, голас даводзіў, што плуга да плуга не прыраўнуеш. Чорны. Вядома, што нельга было прыраўнаваць .. [майстэрню] да старой бляхарні. Мурашка.
прыраўнава́ць 2, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., каго і без дап.
Адчуць рэўнасць да каго‑н. Я табе цяпер проста скажу: тады на свяце я нават крыху прыраўнаваў да цябе. Броўка. — А я люблю людзей, якія могуць вось так захапляцца, — адказала Валянціна Андрэеўна, не зводзячы вачэй з Яраша. — О, я прыраўную, Валя. Шамякін.