прато́птвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да пратаптацца (у 1, 2 знач.).
2. Зал. да пратоптваць.
прато́птваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да пратаптаць.
прато́раны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад пратарыць.
2. у знач. прым. Пракладзены яздой, хадзьбой (пра дарогу і пад.). Па пратораных дарогах ехаць небяспечна, наўпрасцяк — снег глыбокі, ды і след па цаліне адразу выдасць. Шамякін. Вясна... Пачарнелі сляды На счарсцвелым зімовым снягу. І цурочкі бурлівай вады На пратораны шлях пабягуць. Хведаровіч.
прато́ргаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Торгаць некаторы час.
прато́чаны 1, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад пратачыць 1.
прато́чаны 2, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад пратачыць 2.
прато́чвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да праточваць.
прато́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да пратачыць 1.
прато́чка, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.
Дзеянне паводле дзеясл. праточваць — пратачыць 1 (у 1 знач.).
прато́чны, ‑ая, ‑ае.
Цякучы, не стаячы (пра ваду). Праточная вада. // З цякучай, не стаячай вадой. Я бяру кацялок і іду з ім да праточнай канавы спаласнуць, набраць вады. Лупсякоў.
прато́чына, ‑ы, ж.
1. Праточаная, праедзеная (чарвякамі, насякомымі) вузкая адтуліна; чарвяточына.
2. Вузкая адтуліна, прамытая вадой.