папацяга́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Цягацца доўга, неаднаразова.
папацяга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.
Разм. Цягаць доўга, неаднаразова; пацягаць многа каго‑, чаго‑н. Міленькі мой татачка, колькі ж гэта ён бярвення папацягаў! Каліна. [Галя:] — Колькі я з імі нагаравалася, са сваімі хлопцамі, колькі папацягала ў вайну па лесе ды па балотах... Палтаран. [Жонка:] — Мала Адася папацягалі па астрогах? Чорны.
папаця́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.
Разм. Тое, што і папацягаць.
папацярпе́ць, ‑цярплю, ‑цярпіш, ‑цярпець; зак.
Разм. Цярпець доўга, неаднаразова.
папачака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што, чаго і без дап.
Разм. Чакаць доўга, неаднаразова. Плаваў доўга, нібы знарок бавіўся: няхай цяпер там яны папачакаюць, папашукаюць. Сабаленка.
папачаса́ць, ‑чашу, ‑чэшаш, ‑чэша; зак., што і чаго.
Пачасаць 2 доўга, неаднаразова; пачасаць 2 многа чаго‑н.
па́пачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да папкі.
папачу́хацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Чухацца доўга, неаднаразова.
папачу́хаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Разм. Чухаць доўга, неаднаразова.
папачу́хвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Тое, што і папачухацца.