папасядзе́ць, ‑сяджу, ‑сядзіш, ‑сядзіць; зак.
Разм. Пасядзець доўга, неаднаразова. [Лёня] ведаў, колькі я папасядзеў над нарысам. Сабаленка.
папасяка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.
Разм. Тое, што і папасячы.
папасячы́, ‑сяку, ‑сячэш, ‑сячэ; ‑сячом, ‑сечаце; пр. папасек, ‑секла; зак., каго-што і чаго.
Разм. Сячы доўга, неаднаразова.
папатачы́ць, ‑тачу, ‑точыш, ‑точыць; зак., што і чаго.
Разм. Тачыць доўга, неаднаразова (на станку і пад.); натачыць многа (дэталей і пад.).
папато́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.
Разм. Тое, што і папатачыць.
папатрапа́ць, ‑траплю, ‑трэплеш, ‑трэпле; зак., што, чаго і чым.
Разм. Трапаць доўга, неаднаразова; патрапаць многа чаго‑н.
папатрубі́ць, ‑трублю, ‑трубіш, ‑трубіць; зак.
Разм. Трубіць доўга, неаднаразова.
папатрэ́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што, чаго і чым.
Разм. Тое, што і папатрапаць.
папатрэ́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.
Разм. Тое, што і папатрэсці.
папатрэ́сці, ‑трасу, ‑трасеш, ‑трасе; ‑трасём, ‑трасяце; пр. папатрос, ‑трэсла і ‑трасла, ‑трэсла і ‑трасло; зак., каго-што і чаго.
Разм. Трэсці доўга, неаднаразова.