пакла́ўшы,
Дзеепрысл. зак. ад пакласці.
•••
Паклаўшы руку на сэрца — шчыра, чыстасардэчна (гаварыць, прызнацца).
пакле́іць, ‑ею, ‑еіш, ‑еіць; зак., што.
1. Склеіць, абклеіць усё, многае.
2. і без дап. Клеіць некаторы час.
паклеймава́ць, ‑кляймую, ‑кляймуеш, ‑кляймуе; зак., каго-што.
1. Пазначыць клеймамі. Паклеймаваць коней. Паклеймаваць швейныя вырабы.
2. Клеймаваць некаторы час. Гадзіну паклеймаваў і кінуў.
паклёп, ‑а, м.
Ілжывае абвінавачанне. — Не веру я таму, што тут напісана. Мана ўсё гэта, паклёп на чэснага чалавека. Сабаленка. — Нават не хачу на такі паклёп адказваць. — Даміра вярнуў пісьмо, не дачытаўшы да канца, закурыў. Асіпенка.
паклёпнік, ‑а, м.
Той, хто паклёпнічае, распаўсюджвае паклёп. [Мароз:] — Мы сурова пакараем як паклёпніка, так і таго, хто памагаў яму. Лобан. Валодзя Полаз на поўны голас філасофстваваў аб подласці людзей, якія пішуць ананімныя пісьмы, і аб нікчэмнасці тых, хто падтрымлівае паклёпнікаў нават у думках. Шамякін.
паклёпніцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да паклёпу, паклёпніка. Паклёпніцкія прыёмы. // Які змяшчае паклёп. Паклёпніцкая заява.
паклёпніцтва, ‑а, н.
Узвядзенне паклёпу; нагаворы. Дабіўся [Кавалеўскі] .. высокага становішча сваёй празмернай сабачай адданасцю пану, розным паклёпніцтвам на людзей з двара і подлым падхалімажам. Машара.
паклёпнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Займацца паклёпам, распаўсюджваць пра каго‑н. заведама ілжывыя чуткі; нагаворваць на каго‑н. [Бацькі] раптам змянілі тактыку: перасталі лямантаваць і паклёпнічаць на сына. Машара.
паклі́каны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад паклікаць.