падва́рвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да падварыцца.
2. Зал. да падварваць.
падва́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падварыць.
падва́рка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.
Спец. Дзеянне паводле дзеясл. падварыць (у 3 знач.).
падваро́тніца, ‑ы, ж.
Дошка, якая закрывае шчыліну паміж варотамі (радзей дзвярамі) і зямлёй. Бацька ў доўгім кажусе, перацягнуты рамянём, вымае падваротніцу і адчыняе вароты. Брыль. [Іван і Шмігельскі] абышлі вугал гумна, пераступілі цераз падваротніцу бакавых дзвярэй. Лобан.
падваро́тня, ‑і, ж.
1. Шчыліна паміж варотамі (радзей дзвярамі) і зямлёй. Грымеў ланцугом па дроце ад свірна да хлява здаравенны рыжы сабака, які да гэтага ляжаў у хляве, зашыўшыся туды праз падваротню. Дамашэвіч.
2. Дошка, якой закрываюць гэтую шчыліну; падваротніца. Мы асцярожна выцягнулі падваротню, паўзком пралезлі ў дзірку. Жычка.
3. Праём у доме або паміж дамамі для праезду, праходу ў двор (звычайна ў шматпавярховых будынках). Забегчы ў падваротню. □ Дзіцяняты, як вераб’і, кінуліся гарохам па дварах, падваротнях. Лынькоў. Натоўп разбегся. Аставаліся купкі загнаных у падваротні, прыціснутых да зачыненых пад’ездаў людзей. Караткевіч.
падваро́чвацца, ‑аецца.
Незак. да падвярнуцца (у 1 знач.).
падваро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падвярнуць.
падвартавы́, ‑ога, м.
Памочнік вартавога на пасту.
падвару́шаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падварушыць.
падвару́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падварушыць.