Verbum

падбярэ́жны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца ў вадзе ля самага берага. Дадбярэжны чарот.

падва́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., каго.

Падазваць птушак або звяроў, падрабіўшы іх голас. Падвабіць сабаку. Падвабіць голуба. □ Мне не хацелася забіваць матку, я наважыўся падвабіць качара. Кірэенка. [Петрык:] — Дзядзька Яўхім, вы ж нікому не расказвайце. — А чаму? — здзівіўся Яўхім. — Чаго ты баішся? — Каб Боцю не падвабіў хто-небудзь ды не пакрыўдзіў. Ляўданскі.

падва́блены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падвабіць.

падва́блівацца, ‑аецца; незак.

Зал. да падвабліваць.

падва́бліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падвабіць.

падва́га, ‑і, ДМ ‑вазе, ж.

Тоўстая жэрдка, якая выкарыстоўваецца ў якасці рычага пры падыманні цяжару.

падвадны́, ‑ая, ‑ое.

Які далучае, падводзіць што‑н. да чаго‑н. Падвадныя трубы.

падвае́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падвоіць і падвоіцца.

падва́жаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падважыць.

падва́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падважваць — падважыць.