Verbum

мотапяхо́та, ‑ы, ДМ ‑хоце, ж.

Матарызаваная пяхота.

мотара́лі, нескл., н.

Матацыклетнае ралі.

мотаро́лер, ‑а, м.

Від матацыкла.

[Англ. motoroller.]

мотаса́ні, ‑ей; адз. няма.

Невялікі экіпаж на лыжных палазах з матацыклетным рухавіком.

мотафелю́га, ‑і, ДМ ‑люзе, ж.

Невялікае маторнае рыбалоўнае бяспалубнае судна.

[Ад слова мота... і іт. feluca.]

мотача́сць, ‑і, ж.

Матарызаваная воінская часць.

мо́ташлівы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і моташны (у 1 знач.).

мо́ташна, безас. у знач. вык., каму.

1. Млосна, нядобра (пра стан здароўя). Накурыўся так, што моташна стала. □ Зірнуў яшчэ ўніз Мішка і моташна яму стала — нязручна быць лётчыкам без прывычкі. Лынькоў. Калыхаўся [хлопчык], пакуль не рабілася моташна, дамоў прыходзіў з асалавелымі вачыма. Хомчанка.

2. перан. Агідна, прыкра. [Паліна:] — Ды не дрыжы ты ўжо так!.. Глядзець моташна... Новікаў. Часамі абураўся і Уладзік. — Кінь ты, Лазар, цягнуць лазара! Слухаць моташна! Колас.

3. перан. Аб адчуванні тугі, адзіноты. Не варта было пакідаць .. [Зіну] сёння адну. Ёй адно горка і моташна. Васілёнак. — Моташна там на абрыве тарчаць, — уздыхнуў Мірон Патапавіч. — У сяло б перабрацца. Хомчанка.

мо́ташнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць моташнага; непрыемнае адчуванне.

мо́ташны, ‑ая, ‑ае.

1. Ад якога становіцца моташна (у 1, 3 знач.). Моташны пах.

2. перан. Агідны, прыкры. Быў апошні вечар у Адэсе, цягучы і моташны. Мехаў.