Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu

мнагафа́зны, ‑ая, ‑ае.

Спец. З некалькімі фазамі. Мнагафазны генератар.

мнагачле́н,

Алгебраічнае вырашэнне, складзенае з сумы або рознасці некалькіх адначленаў. Вышэйшы член мнагачлена.

мнагачле́нны, ‑ая, ‑ае.

1. Які складаецца з некалькіх або многіх членаў, частак, элементаў.

2. У матэматыцы — складзены з сумы або рознасці некалькіх адначленаў.

мнагашлю́бнасць, ‑і, ж.

Форма шлюбу, пры якой дазваляецца мець некалькі жонак або некалькі мужоў.

мнагашлю́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мнагашлюбнасці.

мнагашпі́ндэльны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае некалькі шпіндэляў (пра машыны і прыстасаванні).

мнагая́руснасць, ‑і, ж.

Уласцівасць мнагаяруснага.

мнагая́русны, ‑ая, ‑ае.

Які мае некалькі або вялікую колькасць ярусаў; шмат’ярусны.

мне,

гл. я.

мнемані́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мнемонікі.