Verbum

мнагасло́ўе, ‑я, н.

Празмерная колькасць слоў (у размове, на пісьме).

мнагасло́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць мнагаслоўнага.

мнагасло́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які выказвае або ў якім выказаны думкі празмерная колькасцю слоў. Мнагаслоўная справаздача. Мнагаслоўны артыкул. □ Дзядзька.. пісаў жонцы такія ласкавыя і мнагаслоўныя пісьмы, па якіх можна было падумаць, што ён вялікі гаварун. Сіпакоў. // Які многа гаворыць. Звычайна маўклівая, .. [гаспадыня] зрабілася надта мнагаслоўнай і ўсё гаварыла пра свае няшчасці. Шамякін.

мнагаство́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае некалькі ствалоў (аб зброі). Мнагаствольны кулямёт.

мнагасто́пны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з некалькіх вершаваных стоп.

мнагастру́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае многа струн. Мнагаструнны музычны інструмент.

мнагато́мны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з некалькіх, з многіх тамоў. Мнагатомны збор твораў.

мнагато́нны, ‑ая, ‑ае.

1. Вагон у некалькі тон; вельмі цяжкі. Мнагатонная глыба.

2. Умяшчальнасцю ў некалькі тон. Мнагатонная аўтамашына.

мнагаты́сячны, ‑ая, ‑ае.

Колькасцю, вартасцю ў многа тысяч.

мнагатэ́мны, ‑ая, ‑ае.

Які мае, уключае многа тэм. Мнагатэмны план.