Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu

кінарэпарта́ж, ‑у, м.

Рэпартаж сродкамі кіно.

кінарэпарцёр, ‑а, м.

Кінааператар, які працуе ў галіне кінарэпартажу.

кінасеа́нс, ‑а, м.

Час, які адводзіцца па дэманстрацыю кінафільма, а таксама сама дэманстрацыя яго.

кінасе́тка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.

Сукупнасць усіх кінатэатраў, кінаўстановак у краіне або якой‑н. мясцовасці.

кінасту́дыя, ‑і, ж.

Прадпрыемства, на якім ажыццяўляецца ўвесь працэс стварэння кінафільма ад сцэнарыя да фільмакопій.

кінасту́жка, ‑і, ДМ ‑жцы; Р мн. ‑жак; ж.

Асобны экземпляр, адбітак кінафільма.

кінасцэна́рый, ‑я, м.

Літаратурны твор, на аснове якога ствараецца кінафільм.

кінатэа́тр, ‑а, м.

Памяшканне для публічнай дэманстрацыі кінафільмаў.

•••

Панарамны кінатэатр — кінатэатр, прыстасаваны для паказу панарамных кінафільмаў.

кінатэ́хніка, ‑і, ДМ ‑ніцы, ж.

Абсталяванне, тэхнічныя сродкі і прыёмы ў кінематаграфіі для вытворчасці і дэманстрацыі фільмаў.

кінаўстано́ўка, ‑і, ДМ ‑ноўцы; Р мн. ‑новак; ж.

Сукупнасць прыстасаванняў для дэманстравання кінафільмаў.