Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

вы́квацаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад выквацаць.

2. у знач. прым. Вымазаны, забруджаны ў што‑н.

вы́квацацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Вымазацца, запэцкацца ў што‑н. Выквацацца ў гразь.

вы́квацаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Вымазаць, запэцкаць каго‑, што‑н. у што‑н. Выквацаць рукі ў цеста.

выква́шванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выквашваць — выквасіць.

выква́швацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да выквасіцца.

2. Зал. да выквашваць.

выква́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выквасіць.

вы́кід, ‑у, М ‑дзе, м.

Дзеянне паводле дзеясл. выкіда́ць ​1 — выкінуць (у 3 знач.).

выкіда́льнік, ‑а, м.

Прыстасаванне ў затворы замка агнястрэльнай зброі, якое служыць для аўтаматычнага выкідання стрэляных гільз.

выкіда́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. выкіда́ць ​1 — выкінуць (у 1–3, 6, 7 знач.).

вы́кіданы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вы́кідаць.