дагуля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.
1. Скончыць гуляць; гуляючы, правесці астатак часу (свята, адпачынку, канікул і пад.). Дагуляць вяселле. Дагуляць летнія канікулы.
2. Скончыць гульню ў што‑н. Дагуляць партыю ў шахматы.
дагэ́туль, прысл.
1. Да гэтага часу. На нетрах і балотах, якімі .. не праходзіў дагэтуль жывы чалавек, Валенцюкевіч павёў атрад на поўнач. Брыль.
2. Разм. Да гэтага месца. Дайсці дагэтуль.
дадава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. дадаваць — дадаць.
дадава́цца, ‑даецца; незак.
1. Незак. да дадацца.
2. Зал. да дадаваць.
дадава́ць, ‑даю, ‑даеш, ‑дае.
Незак. да дадаць.
дада́дзены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад дадаць.
дадаі́ць, ‑даю, ‑доіш, ‑доіць; зак., каго-што.
Скончыць даіць; поўнасцю выдаіць. Дадаіць карову.
дада́ны, ‑ая, ‑ае.
Звычайна ў выразах: а) даданы сказ гл. сказ; б) даданы член сказа гл. член.
дада́так, ‑тку, м.
Тое, што прыбаўляецца, дадаецца да чаго‑н. [Пацейкоўскі] праглядае тэзісы,.. робіць папраўкі, дадаткі, шліфуе, адточвае кожны сказ, кожнае слова. Колас. // Кніга, брашура і пад., што прыкладаюцца да якога‑н. падпіснога выдання. Літаратурны дадатак да газеты.
•••
У дадатак (да) — акрамя чаго‑н., звыш чаго‑н. У дадатак да дзяржаўных клопатаў былі клопаты і асабістыя. Паслядовіч.
дадатко́вы, ‑ая, ‑ае.
Які з’яўляецца дадаткам, дабаўкай да чаго‑н. асноўнага. Дадатковая прадукцыя. Дадатковы рэйс. Дадатковыя заняткі. □ Не ведаючы, якую адзнаку паставіць за адказ — не чуў, ці правільны ён — Пётр Пятровіч задаў Міхасю дадатковае пытанне. Шахавец.