Verbum

упако́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да упакавацца.

2. Зал. да упакоўваць.

упако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да упакаваць.

упако́ўка, ‑і, ДМ ‑коўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. упакоўваць — упакаваць; вынік такога дзеяння. Упакоўка рэчаў у чамаданы. Упакоўка гатовых вырабаў.

2. Р мн. ‑ковак. Матэрыял, у які што‑н. упакавана; тара. Упакоўка з цэлафану. Кардонная ўпакоўка. □ На ўпакоўцы — белай шурпатай паперы — красавалася слова «Казбек». М. Ткачоў.

упако́ўшчык, ‑а, м.

Работнік, які займаецца ўпакоўкай (у 1 знач.).

упако́ўшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да упакоўшчык.

упалаві́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.

Разм. Зменшыць напалавіну.

упа́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць упалага. Упаласць шчок.

упа́лены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад упаліць.

упалёўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да упаляваць.

упалі́ць, упалю, упаліш, упаліць; зак., што.

Прымусіць гарэць, загарэцца. Ледзь упаліў сырыя дровы.

•••

Упаліць штуку — тое, што і адпаліць штуку (гл. адпаліць).