граф, ‑а,
Дваранскі тытул у дарэвалюцыйнай Расіі і Заходняй Еўропе, вышэйшы за баронскі.
[Ням. Graf.]
граф, ‑а,
Дваранскі тытул у дарэвалюцыйнай Расіі і Заходняй Еўропе, вышэйшы за баронскі.
[Ням. Graf.]
...граф, ‑а,
Другая састаўная частка складаных слоў, што абазначае: а) які займаецца апісаннем прадмета, паказанага ў першай частцы, напрыклад:
[Ад грэч. graphō — пішу.]
графа́, ‑ы,
1. Палоска, слупок, калонка паміж дзвюма вертыкальнымі лініямі (у класных журналах, канторскіх кнігах і пад.).
2. Раздзел тэксту; рубрыка.
[Ад грэч. graphē — рыса, лінія.]
графалагі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да графалогіі.
графало́гія, ‑і,
Вывучэнне почырку з пункту гледжання выяўлення ў ім характару чалавека.
[Ад грэч. graphō — пішу і logos — вучэнне.]
графама́н, ‑а,
Чалавек, ахоплены графаманіяй.
графама́нія, ‑і,
Хваравітая цяга да пісання, пісьменніцтва ў асоб, пазбаўленых літаратурных здольнасцей.
[Ад грэч. graphō — пішу і mania — цяга.]
графама́нка, ‑і,
гра́фік 1, ‑а,
1. Схема, на якой наглядна супастаўлены асобныя моманты якога‑н. працэсу.
2. План работы з дакладнымі паказчыкамі нормы і тэрмінаў выканання.
[Ад грэч. graphikos — начэрчаны.]
гра́фік 2, ‑а,
Мастак, які працуе ў галіне графікі (у 1 знач.).
гра́фіка, ‑і,
1. Від выяўленчага мастацтва, заснаваны на стварэнні малюнка лініямі, штрыхамі.
2. Спосаб перадачы жывой мовы пісьмовымі знакамі.