Verbum

го́цнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

Аднакр. да гоцацца, гоцкацца.

го́цнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да гоцаць, гоцкаць.

граб, ‑а і ‑у, м.

1. ‑а. Лісцевае дрэва або куст сямейства ляшчынавых з гладкай шэрай карой (расце ў Заходняй Еўропе і паўднёвазаходняй частцы СССР).

2. ‑у, толькі адз. Драўніна гэтага дрэва. Аглоблі з грабу.

гра́бавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да граба. Грабавы ліст. Грабавы лес. // Зроблены з грабу. Плыве арба і сэрца скрыпам рэжа, Па дзёгцю плача грабавая вось. Калачынскі.

грабану́ць,

гл. грабяну́ць.

граба́р, ‑а, м.

Рабочы, які выконвае земляныя работы; землякоп. На пракладку асушальных канаў з рыдлёўкамі ў руках выходзілі тысячы калгасных грабароў, працавалі дзесяткі экскаватараў. Краўчанка.

граба́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Жан. да грабар.

граба́рны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для земляных работ. Грабарны інструмент.

граба́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да грабара, грабароў, належыць ім. Грабарскае уменне. Грабарскія прыналежнасці.

граба́рства, ‑а, н.

Занятак грабара. Займацца грабарствам.