Verbum

вы́тынкаваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вытынкаваць.

вы́тынкаваць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што.

Пакрыць тынкам, атынкаваць. Вытынкаваць сцены хаты.

вытынко́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вытынкоўваць — вытынкаваць.

вытынко́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да вытынкоўваць.

вытынко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вытынкаваць.

вытырка́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да вытыркнуцца.

вытырка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вытыркнуць.

вы́тырклы, ‑ая, ‑ае.

Які выступае, выдаецца за межы чаго‑н. На беразе возера здавён стаіць зямлянка. Яе заўважаеш па вытырклай трубе, канец якой прывараны да жалезнай бочкі. Карамазаў.

вы́тыркнуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вытыркнуць.

вы́тыркнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

Разм.

1. Высунуцца, паказацца адкуль‑н. знутры. Вытыркнуцца з акопа. □ З-пад машыны вытыркнулася казала стрыжаная галава і гукнула: — Паветра! Лужанін.

2. Утварыць выступ; выдацца; выразна абазначыцца. Вочы ў старога сталі вялікія, круглыя, клінок барады вытыркнуўся наперад, рот раскрыўся. Новікаў.