Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э ю я -.

а б в г д е ж з й к л м н п р с т х ц ч ш ю я .

уко́лвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да укалоцца.

2. Зал. да уколваць.

уко́лваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да укалоць.

уко́паны,

гл. укапаны.

уко́пванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. укопваць — укапаць.

уко́пвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да укапацца.

2. Зал. да укопваць.

уко́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да укапаць.

уко́рмленасць, ‑і, ж.

Стан арганізма (звычайна жывёлы) у залежнасці ад кармлення; сытасць. Сярэдняя ўкормленасць. Вышэйшая ўкормленасць.

уко́рмлены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад укарміць.

2. у знач. прым. Сыты, адкормлены. Жук штогод прадаваў шэсць-сем укормленых свіней. Брыль. Сцепаніда .. была дужая, шыракаплечая, укормленая жанчына. Самуйлёнак.

уко́рмліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. укормліваць — укарміць (у 1 знач.).

уко́рмлівацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да укарміцца.

2. Зал. да укормліваць.