уквэ́цаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад уквэцаць.
уквэ́цацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Умазацца, упэцкацца ў што‑н. Нарэшце дапаўзлі мы да хмызняку, што быў на нямецкім баку. Там падняліся ды троху абтрэсліся. .. Праўду сказаць, уквэцаліся мы як след, але ж такім часам не пра тое думаецца. Шарахоўскі.
уквэ́цаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Разм. Умазаць, упэцкаць. Уквэцаць рукаў у фарбу. □ Карэта звярнула на Мойку. За ствол голай таполі кінуўся нейкі фацэт: каб не ўквэцала брудным снегам. Караткевіч.
уке́міць, ‑млю, ‑міш, ‑міць; зак., што і без дап.
Разм. Уцяміць, зразумець што‑н. Колькі ні тлумачылі, ён не мог укеміць.
уке́ўзаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад укеўзаць.
уке́ўзацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Упэцкацца, запэцкацца, умазацца ў што‑н.
уке́ўзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Упэцкаць, запэцкаць, умазаць у што‑н. Укеўзаць касцюм у дзёгаць.
уке́ўзваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да укеўзаць.
укі́даны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад укідаць.
укіда́цца, ‑а́юся, ‑а́ешся, ‑а́ецца; незак.
1. Незак. да укінуцца (у 4 знач.).
2. Зал. да укіда́ць 1.