укалы́хвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да укалыхацца.
2. Зал. да укалыхваць.
укалы́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да укалыхаць.
укампанава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад укампанаваць.
укампанава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., што.
Кампануючы, уставіць.
укамплектава́насць, ‑і, ж.
Уласцівасць укамплектаванага. Укамплектаванасць класаў.
укамплектава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. укамплектаваць; вынік гэтага дзеяння. Сафрон Іванавіч пачаў вадзіць пальцам па спісах укамплектавання школ. Лобан.
укамплектава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад укамплектаваць.
2. у знач. прым. Поўны, з поўным камплектам чаго‑н.
укамплектава́цца, ‑туецца; зак.
Стаць укамплектаваным. Палкоўнік, напэўна, зараз загадае ехаць за папаўненнем і танкамі, брыгада хутка ўкамплектуецца. Мележ.
укамплектава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.
1. Сабраць, стварыць камплект чаго‑н. — Шрыфт у нас там ёсць? — папытаў я ў наборшчыкаў. — Не, няма, — адказаў Рыгор Квасіла. — Нават звычайнага, і таго мала. Нехта ўкамплектаваў не падумаўшы. Сабаленка.
2. Папоўніць да камплекту, закончыць камплектаванне. Укамплектаваць бібліятэку. Укамплектаваць полк да штатаў ваеннага часу.
укамплекто́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. укамплектоўваць — укамплектаваць.