Verbum

іта́лікі, ‑аў.

Плямёны, якія ў старажытнасці насялялі Апенінскі паўвостраў.

італья́нец,

гл. італьянцы.

італья́нка,

гл. італьянцы.

італья́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Італіі, італьянцаў, належыць ім. Італьянская мова. Італьянскае мастацтва.

•••

Італьянскае акно гл. акно.

Італьянская бухгалтэрыя гл. бухгалтэрыя.

італья́нцы, ‑аў; адз. італьянец, ‑нца, м.; італьянка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. італьянкі, ‑нак; ж.

Народ, асноўнае насельніцтва Італіі.

і́трыевы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да ітрыю. Ітрыевая група.

і́трый, ‑ю, м.

Спец. Хімічны элемент, які належыць да групы рэдказямельных элементаў.

ітэльме́н,

гл. ітэльмены.

ітэльме́нка,

гл. ітэльмены.

ітэльме́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ітэльмена, ітэльменаў, належыць ім. Ітэльменскае паселішча.