Verbum

вало́ссе, ✂, н., зб.

1. Шэрсць, волас жывёлы.

2. Валасы (разм.).

вало́шка, ✂, ж.

Травяністая расліна сямейства складанакветкавых, якая расце ў жыце і іншых злаках, і цвіце сінімі кветкамі, васілёк.

|| прым. валошкавы, ✂.

• Валошкавыя вочы (сінія, колеру валошкі).

валтарні́ст, ✂, м.

Музыкант, які іграе на валторне.

валто́рна, ✂, ж.

Медны духавы музычны інструмент у выглядзе спіральна сагнутай трубы з шырокім раструбам.

|| прым. валторнавы, ✂.

валту́зіцца, ✂; незак. (разм.).

1. Рабіць бязладныя, хаатычныя рухі, дурэючы або стараючыся вызваліцца з якога-н. становішча.

   • Дзеці валтузяцца.

2. Доўга займацца якой-н. справай, важдацца.

   • Няма часу цяпер з гэтым в.

валту́зіць, ✂; незак. (разм.).

1. Тармасіць, тузаць.

   • В. за рукаў каго-н.

2. перан. Бесперастанку турбаваць.

   • В. па дробязных справах.

валтузня́, ✂, ж. (разм.).

Шумны бязладны рух.

• За сцяной чулася нейкая в.

валу́й, ✂, м.

Жаўтавата-белага колеру грыб сямейства сыраежкавых з увагнутай ліпкай шапкай.

валу́н, ✂, м.

Вялікі камень—абломак горнай пароды.

|| прым. валунны, ✂.

валы́нка​¹, ✂, ж.

Духавы народны музычны інструмент, зроблены з некалькіх трубак, устаўленых у скураны мяшок.