Verbum

стоўп, ✂, м.

1. Вежа або калона (спец.).

   • Александрыйскі с.

2. перан. Выдатны дзеяч, важная службовая асоба.

   • Стаўпы грамадства.

стоўпатварэнне, ✂, н.

Неразбярыха, мітусня, бесталковы шум пры зборышчы народу.

• У хаце цэлае с.

◊

• Вавілонскае стоўпатварэнне — паводле біблейскай легенды — няўдалая спроба пабудаваць у Вавілоне вежу да неба.

стоўпіцца, ✂; зак.

Сабрацца ў адным месцы вялікай колькасцю, натоўпам.

• С. каля ўваходу.

страва, ✂, ж.

1. Пэўным чынам прыгатаваныя для яды прадукты харчавання, а таксама сама яда.

   • Гарачая с.
   • Мясная с.
   • Смачная с.

2. Адзін з відаў яды, які падаецца на снеданне, абед і вячэру.

   • Абед з чатырох страў.

|| прым. страўны, ✂.

страваванне, ✂, н.

Ператраўліванне і засваенне стравы арганізмам.

• Органы стрававання.

|| прым. стрававальны, ✂.

стрававод, ✂, м.

Частка стрававальнага тракту чалавека або жывёліны ў выглядзе трубкі, якая злучае поласць рота са страўнікам.

|| прым. страваводны, ✂.

стравіцца, ✂; зак.

Засвоіцца ў працэсе стрававання.

|| незак. страўлівацца, ✂ і страўляцца, ✂.

стравіць, ✂; зак.

Засвоіць у працэсе стрававання.

|| незак. страўліваць, ✂.

страж, ✂, м. (высок.).

Ахоўнік, абаронца.

• С. закона.
• С. парадку (іран.).

стражнік, ✂, м.

У царскай Расіі: ніжэйшы паліцэйскі чын у сельскай мясцовасці.

• Сельскі с.