Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пудовы, .

Вагой у адзін пуд.

пудра, , ж.

Дробны, мяккі і пахучы парашок для касметычных мэт.

  • П. для твару.

  • Цукровая пудра — цукар у выглядзе дробнага парашку, які ўжыв. ў кулінарыі.

пудраніца, , ж.

Каробачка для пудры.

пудрыцца, ; незак.

Пакрываць сабе твар пудрай.

|| зак. напудрацца, і папудрыцца, .

|| наз. пудранне, .

пудрыць, ; незак.

Пакрываць пудрай.

  • П. твар.
  • П. нос.

|| зак. напудрыць, і папудрыць, .

|| наз. пудранне, .

пудынг, , м.

Запяканка з круп, мучных вырабаў, тварагу і пад. з фруктамі, ласункамі ці іншымі прыправамі.

  • Тварожны п.
  • Яблычны п.

пужаны, .

Такі, якога часта і многа пужалі.

  • Пужаная варона і куста баіцца (прыказка).

пужацца, ; незак.

Адчуваць страх, палохацца.

|| зак. спужацца, і напужацца, .

пужаць, ; незак.

Наводзіць страх, палохаць.

|| зак. спужаць, і напужаць, .

  • Напужаў мех, дык і торба страшна (прыказка).

|| аднакр. пужнуць, .

|| наз. пужанне, .

пужлівы, .

Схільны да спалоху, які ўсяго баіцца, палахлівы; які выражае спалох.

  • П. позірк.
  • Пужліва (прысл.) азірацца.

|| наз. пужлівасць, .