Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

прэць, ✂; незак.

  1. Гнісці, тлець ад сырасці або цеплыні.

    • Мокрае сена прэе.
  2. Станавіцца вільготным, сырым ад цеплыні.

    • Зямля вясной прэе.
  3. Павольна даходзіць да гатоўнасці на жары, на невялікім агні.

    • Бульба прэе.
  4. Пацець, пакрывацца потам (разм.).

    • Прэе ў ватоўцы на такім сонцы.

|| зак. сапрэць, ✂, упрэць, ✂ і увапрэць, ✂.

|| наз. прэнне, ✂.

прэцэдэнт, ✂, м. (кніжн.).

Выпадак, які служыць прыкладам, апраўданнем для падобных выпадкаў у будучым.

  • Гэты ўчынак не мае прэцэдэнтаў у мінулым.
  • Павучальны п.

прэч, прысл.

Убок, далей ад якога-н. месца, далоў.

  • Пайшоў п. адгэтуль!

◊

  • Рукі прэч! — патрабаванне не ўмешвацца не ў сваю справу.

псавацца, ✂; незак.

Станавіцца непрыгодным, дрэнным.

  • Мяса пачало п.
  • Зрок псуецца.
  • Настрой псуецца.

|| зак. сапсавацца, ✂ і папсавацца, ✂.

|| наз. псаванне, ✂.

псаваць, ✂; незак.

Прыводзіць у непрыгоднасць, рабіць дрэнным.

  • П. машыну.
  • П. сваё здароўе.
  • П. адносіны.
  • П. дзіця дрэнным выхаваннем.

|| зак. сапсаваць, ✂ і папсаваць, ✂.

|| наз. псаванне, ✂.

псалом, ✂, м.

Род рэлігійнага песнапення.

|| прым. псаломны, ✂.

псаломшчык, ✂, м.

Служыцель у царкве, які дапамагае святару пры адпраўленні абрадаў; дзяк.

|| прым. псаломшчыцкі, ✂.

псалтыр, ✂, м.

Частка бібліі, кніга псалмоў.

  • Чытаць п. над нябожчыкам.

|| прым. псалтырны, ✂.

псеўда...

Першая частка складаных слоў са знач. несапраўдны, ілжывы, напр. псеўдавучоны, псеўдагалюцынацыя, псеўдагібрыд, псеўдакласічны, псеўдамастацтва, псеўданавуковы.

псеўданім, ✂, м.

Выдуманае імя, прозвішча, пад якім іншы раз выступаюць пісьменнікі, мастакі.

  • Пісаць пад псеўданімам.

|| прым. псеўданімны, ✂.