Verbum

празваць, ✂; зак.

Даць мянушку.

• Яго празвалі ліштвай.

|| незак. празываць, ✂.

празектар, ✂, м. (спец.).

Спецыяліст у клініцы, бальніцы, які займаецца анатаміраваннем трупаў.

|| прым. празектарскі, ✂.

празектарская, ✂, ж.

Памяшканне ў бальніцы, дзе анатаміруюць трупы.

празмерны, ✂.

Занадта вялікі, які перавышае ўсякую меру.

• Празмерная цікаўнасць.
• Празмерна (прысл.) гаваркая.

|| наз. празмернасць, ✂.

празорлівец, ✂, м. (кніжн.).

Празорлівы чалавек.

|| ж. празорлівіца, ✂.

празорлівы, ✂ (кніжн.).

Здольны прадбачыць, праніклівы.

• П. розум.

|| наз. празорлівасць, ✂.

празорца, ✂, м.; ✂, ж..

Чалавек, надзелены здольнасцю яснабачання.

празрысты, ✂.

1. Які прасвечваецца, прапускае праз сябе святло.

   • Празрыстая вадкасць.
   • Празрыстая тканіна (вельмі тонкая).

2. перан. Яўны, які лёгка зразумець.

   • П. намёк.
   • Празрыста (прысл.) намякнуць.

|| наз. празрыстасць, ✂.

празывацца, ✂; незак.

Мець прыложанае імя, прозвішча, мянушку.

празяблы, ✂.

Які моцна празяб, замёрз.

• П. да касцей.