Verbum

першакласны, ✂.

Лепшы па якасцях, кваліфікацыі; узорны.

• П. спецыяліст.
• Першакласная тэхніка.

|| наз. першакласнасць, ✂.

першакрыніца, ✂, ж.

Першая асноўная крыніца якіх-н. звестак.

• Летапісы — дакументальныя першакрыніцы гісторыі.

першакурснік, ✂, м.

Студэнт, навучэнец першага курса.

|| ж. першакурсніца, ✂.

Першамай, ✂, м.

Першае мая — дзень працы.

|| прым. першамайскі, ✂.

• П. парад.

першапачатковы, ✂.

1. Самы першы, які папярэднічае ўсяму астатняму.

   • П. план падарожжа.

2. Які з’яўляецца пачаткам, першай ступенню чаго-н.

   • П. перыяд хваробы.
   • Першапачатковае накапленне капіталу.

|| наз. першапачатковасць, ✂.

першапрычына, ✂, ж. (кніжн.).

Асноўная, зыходная прычына чаго-н.

першарадны, ✂.

Асноўны, найважнейшы.

• Першарадныя задачы навукі.

|| наз. першараднасць, ✂.

першаразраднік, ✂, м.

Спартсмен першага разраду.

|| ж. першаразрадніца, ✂.

першаразрадны, ✂.

Які належыць да першага разраду, лепшы, першакласны.

• Першаразраднае атэлье.

першародны, ✂.

1. Які нарадзіўся першым, самы першы (уст.).

   • П. сын.

2. перан. Які захоўвае свой натуральны стан, некрануты, першапачатковы (кніжн.).

   • Першародная прыгажосць.