Verbum

перавага, ✂, ж.

1. Асаблівасць, што выгадна адрознівае каго-, што-н., выгада.

   • Атрымаць перавагу.
   • Колькасная п.

2. Выключнае права на што-н., прывілея.

   • Спадчынныя правы і перавагі.

пераважаць, ✂; незак.

Мець перавагу ў чым-н.; займаць пануючае становішча.

• Тут пераважаюць сосны.

пераважна, прысл.

Галоўным чынам, у большасці.

• Лес быў п. хваёвы.

пераважны, ✂.

Найбольш пашыраны, распаўсюджаны, які змяшчае ў сабе якую-н. перавагу.

• Пераважную большасць калектыву складае моладзь.

пераважыць, ✂; зак.

1. Узважыць яшчэ раз.

   • П. груз перад здачай.

2. Узважыць усё, многае або ўсіх, многіх.

   • П. усе мяшкі з мукой.

3. Перасягнуць у вазе, перацягнуць.

   • Адна шаля вагаў пераважыла другую.

4. перан. Аказацца больш значным, важкім, перасіліць.

   • Дапытлівасць пераважыла страх.

|| незак. пераважваць, ✂.

перавазіць, ✂; зак.

Возячы, паступова перавезці, пераправіць.

• П. усе снапы.

перавал, ✂, м.

1. гл. пераваліць.

2. Найбольш нізкае месца ў горным хрыбце, даступнае для пераходу, дарога цераз такое месца.

   • Турысты прайшлі небяспечны п.

|| прым. перавальны, ✂.

пераваліцца, ✂; зак.

1. Валячыся, перабіраючыся цераз што-н., упасці на процілеглы бок чаго-н.

   • П. цераз борт.

2. Перавярнуцца з аднаго боку на другі (разм.).

   • П. на другі бок.

|| незак. перавальвацца, ✂.

пераваліць, ✂; зак.

1. Перамясціць, пералажыць, звальваючы (пры перагрузцы; спец. і разм.).

2. што і цераз што. Перайсці цераз горны хрыбет.

3. ас. і безас. Перайсці які-н. колькасны або часавы рубеж.

   • Прабег машыны пераваліў за сотню тысяч кіламетраў.
   • Яму пераваліла за пяцьдзесят гадоў (безас.).

|| незак. перавальваць, ✂.

|| наз. перавальванне, ✂, перавалка, ✂ і перавал, ✂.

|| прым. перавалачны, ✂.

• П. пункт (таксама перан. наогул пра месца перамяшчэння, перабазіравання чаго-н.).

пераваляць, ✂; зак.

Паваліць усіх, многіх або ўсё, многае.