Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

папаблудзіць, ; зак. (разм.).

Блудзіць доўга, неаднаразова.

  • Во папаблудзілі мы ў лесе.

папавадзіць, і папаводжваць, ; зак. (разм.).

Вадзіць доўга, неаднаразова; павадзіць многа каго-, чаго-н.

  • Колькі ён папавадзіў (-воджваў) турыстаў.

папавазіць, і папавожваць, ; зак. (разм.).

Вазіць доўга, неаднаразова; павазіць многа каго-, чаго-н.

  • Колькі я папавазіў (папавожваў) гэтых дроў.

папаварыць, і папаварваць, ; зак. (разм.).

Варыць доўга, неаднаразова; паварыць многа чаго-н.

  • Давялося п. грыбоў.

папавучыць, і папавучваць, ; зак. (разм.).

Доўга вучыць; павучыць многіх.

папагаласіць, і папагалошваць, ; зак. (разм.).

Галасіць доўга, неаднаразова.

папаганяць, ; зак. (разм.).

Ганяць доўга, неаднаразова.

  • Колькі плытоў я папаганяў.

папагараваць, ; зак. (разм.).

Гараваць доўга.

  • Папагараваў ён за сваё жыццё.

папагуляць, і папагульваць, ; зак. (разм.).

Гуляць доўга, неаднаразова.

  • Папагуляў (-льваў) на вяселлях.

пападаць, ; зак.

Упасці ў вялікай колькасці або многа разоў, адзін за другім.

  • З паліцы пападалі кніжкі.