Verbum

палявы, ✂.

1. гл. поле.

2. Які знаходзіцца або які робіцца ў полі (не ў садзе, не ў лесе, не ў гарах).

   • Палявыя травы.
   • Палявая мыш.
   • Палявыя работы.

3. Які мае адносіны да баявых дзеянняў, паходны.

   • Палявая артылерыя.
   • Палявая пошта.
   • П. статут.
   • Палявая форма.

палягчаць, ✂; зак.

Вылегчаць, кастрыраваць усіх, многіх.

палягчэнне, ✂, н.

1. гл. палегчыць.

2. Стан лёгкасці, вызвалення ад чаго-н.

   • Адчуць некаторае п.

паляжаць, ✂; зак.

Прабыць некаторы час лежачы.

• П. пасля абеду.

палякі, ✂, м.

Заходнеславянскі народ, які складае асноўнае насельніцтва Польшчы.

|| ж. полька, ✂.

|| прым. польскі, ✂.

паляна, ✂, ж.

Невялікая, адкрытая прастора сярод лесу, хмызняку.

|| памянш. палянка, ✂ і паляначка, ✂.

паляндвіца, ✂, ж.

Мяса вышэйшага гатунку з сярэдняй часткі свіной тушы каля хрыбта, якое вэндзяць або вяляць.

|| прым. паляндвічны, ✂.

• Паляндвічная выразка.

палярнік, ✂, м.

Удзельнік палярных экспедыцый, работнік палярных станцый.

|| ж. палярніца, ✂.

палярны, ✂.

1. Які мае адносіны да полюса (у 1 і 2 знач.), звязаны з дзейнасцю на полюсе, каля полюса.

   • П. клімат.
   • Палярная станцыя.
   • Палярныя групы атамаў.

2. перан. Цалкам супрацьлеглы каму-, чаму-н. (кніжн.).

   • Палярныя погляды.

|| наз. палярнасць, ✂.

палярына, ✂, ж.

Накідка на плечы, якая звычайна трохі не даходзіць да пояса, а таксама верхняя частка паліто, сукенкі ў форме такой накідкі.

• Паліто з палярынай.

|| прым. палярынны, ✂.