Verbum

пакрапаць, ✂; зак.

Выпасці (пра дробны дождж).

• Дождж пакрапаў і перастаў.

пакрапваць, ✂; незак.

Злёгку, з перапынкамі крапаць (пра дождж).

• Стаў п. дождж.

пакрасці, ✂; зак.

Украсці ўсё, многае.

• Многа рэчаў пакралі.

пакручасты, ✂.

1. Які мае многа крутых звілін.

   • Пакручастая рака.

2. Які звіваецца; не прамы.

   • П. плюшч.

|| наз. пакручастасць, ✂.

пакрыкваць, ✂; незак.

Злёгку час ад часу крычаць (у 1 і 3 знач.).

• Недзе ў гушчары пакрыкваў драч.
• Фурманы пакрыквалі на коней.

пакрысе, прысл.

1. Патроху, невялікімі долямі.

   • П. ўсяго пакаштаваць.

2. Паступова, не адразу.

   • Рабіць гэта можна п.

пакрытыкаваць, ✂; зак.

Выказаць крытычныя заўвагі пра каго-, што-н.

• П. каго-н. за недахопы.

пакрыўджаны, ✂.

Які выражае пачуццё крыўды.

• П. тон.
• П. позірк.

пакрыўдзіцца, ✂; зак.

Адчуць крыўду, абразіцца.

• П. за заўвагу.

пакрыўдзіць, ✂; зак.

1. Прычыніць крыўду каму-н.

   • П. выказваннем.
   • Мухі не пакрыўдзіць (пра добрага, спакойнага чалавека).

2. Надзяліць чым-н. у недастатковай ступені, даць менш, чым патрэбна.

   • Прырода не пакрыўдзіла гэтага чалавека талентам.
   • Пакрыўджаны богам (пра няўдачлівага, дурнаватага чалавека; разм.).