Verbum

неўралогія, ✂, ж.

Сукупнасць раздзелаў медыка-біялагічных навук, якія вывучаюць нервовую сістэму і яе захворванні.

|| прым. неўралагічны, ✂.

неўрапаталогія, ✂, ж.

Раздзел медыцыны, які займаецца хваробамі нервовай сістэмы і іх лячэннем.

|| прым. неўрапаталагічны, ✂.

неўрапатолаг, ✂, м.

Урач, спецыяліст па неўрапаталогіі.

неўрастэнік, ✂, м.

Чалавек, які хварэе на неўрастэнію.

|| ж. неўрастэнічка, ✂.

неўрастэнія, ✂, ж.

Неўроз, пры якім павышаная ўзбуджальнасць спалучаецца з хуткай стамляльнасцю, раздражняльнасцю, болем галавы, парушэннем сну.

|| прым. неўрастэнічны, ✂.

неўроз, ✂, м.

Захворванне, выкліканае расстройствам дзейнасці цэнтральнай нервовай сістэмы.

• Н. сэрца.

|| прым. неўратычны, ✂.

неўролаг, ✂, м.

Спецыяліст па неўралогіі.

неўтаймаваны, ✂.

Такі, якога цяжка, немагчыма ўтаймаваць, стрымаць, сцішыць; вельмі моцны.

• Н. агонь.
• Неўтаймаваная лютасць.

|| наз. неўтаймаванасць, ✂.

нефармал, ✂, м. (разм.).

Член нефармальнай, афіцыйна не зацверджанай арганізацыі, групы.

нефармальны, ✂:

• нефармальныя аб’яднанні — групы аднадумцаў, якія не з’яўляюцца афіцыйнай юрыдычнай адзінкай, не маюць свайго рахунку ў банку, штата супрацоўнікаў, друку і пад.