Verbum

несціханы, ✂.

1. Які не сціхае, не змаўкае доўгі час; які чуваць бесперапынна.

   • Н. гул.

2. Які не праходзіць, не сунімаецца (пра боль і пад.).

   • Н. боль.

|| наз. несціханасць, ✂.

нета, нескл. (спец.).

Чыстая вага тавару без тары і ўпакоўкі.

нетры, ✂.

1. Тое, што знаходзіцца, змяшчаецца пад зямной паверхняй.

   • У нетрах зямлі.
   • Распрацоўка нетраў.

2. перан. Унутраная прастора, частка чаго-н.

   • Н. душы.

3. Непраходныя, глухія мясціны.

   • Лясныя н.

4. перан. Унутраная, глыбінная частка чаго-н.

   • Н. памяці.

нетрыманне, ✂, н.:

• нетрыманне мачы — міжвольнае выдзяленне мачы.

неўвядальны, ✂, ж. (высок.).

1. Такі, які застаецца свежым, не вяне.

   • Неўвядальная прыгажосць.

2. перан. Які з цягам часу не траціць свайго значэння, сілы і пад.

   • Неўвядальная слава.

|| наз. неўвядальнасць, ✂.

неўгамонны, ✂.

1. Які не можа супакоіцца, вельмі рухавы.

   • Неўгамоннае дзіця.

2. Неспакойны, турботны.

   • Неўгамоннае жыццё.

|| наз. неўгамоннасць, ✂.

неўжывальны, ✂.

Які не ўжываецца або рэдка выкарыстоўваецца.

• Неўжывальнае слова.

|| наз. неўжывальнасць, ✂.

неўзабаве, прысл.

Хутка, у хуткім часе.

• Н. ўсе раз’ехаліся.

неўзаметку, прысл. (разм.).

Так, што цяжка заўважыць; непрыметна.

• Н. выбег з хаты.

неўздагад, безас. у знач. вык. (разм.)

Не можа здагадацца, зразумець; няўцям.

• Яго словы мне былі н.