Verbum

нездавальняючы, ✂.

1. Дрэнны, які не адпавядае пэўным патрабаванням.

   • Н. адказ.
   • Нездавальняючыя веды.
   • Адказаў ён нездавальняюча (прысл.).

2. нездавальняюча, нескл., н. Ацэнка (у 3 знач.), якая абазначае адсутнасць ведаў прадмета.

|| наз. нездавальняючасць, ✂.

нездаволены, ✂.

Які адчувае або выказвае пачуццё нездаволенасці.

• Н. выраз твару.

|| наз. нездаволенасць, ✂.

нездарма, прысл. (разм.).

Не без падстаў, не без прычыны.

• Н. адбылася гэта размова.

нездаровіцца, ✂; безас.; незак.

Пра адчуванне недамагання.

• З раніцы штосьці нездаровіцца.

нездаровы, ✂.

1. Хворы; выкліканы хваробай.

   • Н. колер твару.

2. Шкодны для здароўя.

   • Н. клімат.

3. перан. Шкодны ў грамадскіх і маральных адносінах.

   • Нездаровыя абставіны.

нездароўе, ✂, н.

Хваравіты стан, недамаганне.

• Не з’явіўся з прычыны нездароўя.

нездзяйсняльны, ✂.

Які не можа быць ажыццёўлены, выкананы.

• Н. план.

|| наз. нездзяйсняльнасць, ✂.

незласлівы, ✂.

Які не выяўляе злосці; уласцівы дабрадушнаму чалавеку.

|| наз. незласлівасць, ✂.

незлічоны, ✂, ж. (высок.).

Такі, які цяжка або немагчыма палічыць; непамерны па колькасці.

• Незлічоныя галасы птушак.
• Незлічонае багацце.

|| наз. незлічонасць, ✂.

незмаўкальны, ✂, ж. (высок.).

Які не змаўкае працяглы час.

• Н. шум прыбою.

|| наз. незмаўкальнасць, ✂.