Verbum

небасхіл, ✂, м.

Частка неба над гарызонтам.

небез... (а таксама небес...) і небяз... (а таксама небес...), прыстаўка.

Складаная прыстаўка прыметнікаў (і ўтвораных ад іх назоўнікаў), якая надае значэнне ўмеранай, але дастаткова значнай ступені якасці, напр. небезнадзейны, небеспадстаўны.

небездакорны, ✂.

Які не пазбаўлены недахопаў.

• Яго адносіны да працы небездакорныя.

небіткі, ✂.

Які не разбіваецца пры ўдары, падзенні.

• Небіткое шкло.

неблагі, ✂.

1. Нядрэнны, даволі значны.

   • Н. ўраджай.
   • Н. чалавек.

2. Дастатковы для якой-н. мэты.

   • У яго н. вопыт практычнай работы.

небывалы, ✂.

Якога раней не было, незвычайны.

• Небывалае здарэнне.

|| наз. небываласць, ✂.

небыліца, ✂, ж.

1. Выдумка, ілжывае паведамленне, хлусня.

   • Разносіць небыліцы.

2. Від жартаўлівых твораў вуснай народнай славеснасці, дзе апавядаецца пра тое, чаго не можа быць, не бывае.

небыль, ✂, ж.

Тое, чаго не было, не бывае; небыліца.

небыццё, ✂, н.

Адсутнасць жыцця (першапачаткова аб смерці як адсутнасці быцця).

• Перайсці ў н. (памерці).
• Узнікнуць з небыцця (адрадзіцца).

небяспека, ✂, ж.

Стан, становішча, якое пагражае каму-н., можа прычыніць няшчасце, зло, шкоду.

• Адчуваць небяспеку.