Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

наштурхаць, ; зак. (разм.).

Штуршкамі прычыніць боль, набіць.

  • Наштурхалі цётку, што і ад дроў адмовілася.

наштурхнуць, ; зак.

  1. каго-што на каго-што. Штурхаючы, прымусіць наткнуцца на каго-, што-н.

    • Н. хлопца на плот.
  2. перан. каго (што) на што. Аказваючы ўздзеянне, накіраваць.

    • Н. на правільнае рашэнне.

|| незак. наштурхоўваць, .

нашукацца, ; зак. (разм.).

Патраціць многа часу на пошукі каго-, чаго-н.

  • Нашукаліся дзяцей у лесе.

нашумець, ; зак.

  1. Нарабіць шуму; накрычаць на каго-н.

    • Залішне н.
  2. перан. Выклікаць многа размоў, прыцягнуць да сябе агульную ўвагу.

    • Вось нашумела гэта справа.

нашушукацца, ; зак. (разм.).

Шушукаючыся, нагаварыцца ўволю, многа.

нашча, прысл.

Не еўшы нічога.

  • Прыняць лекі н.

нашчадак, , м.

  1. Чалавек у адносінах да сваіх продкаў.

    • Н. Насовіча.
  2. мн. Людзі будучых пакаленняў.

    • Нашы нашчадкі.
  3. Сын, наследнік або наогул сваё дзіця (разм.).

нашчапаць, ; зак.

Шчапаючы, нарыхтаваць у якой-н. колькасці.

  • Н. лучыны.

нашчупаць, ; зак.

Абмацваючы, выявіць, знайсці.

  • Н. пухліну.
  • Н. слабыя месцы ў рабоце (перан.).

|| незак. нашчупваць, .

нашчыпаць, ; зак.

  1. чаго. Шчыпаючы, набраць, нарваць у якой-н. колькасці.

    • Н. цыбулі.
  2. Прышчэмліваючы скуру цела ў многіх месцах, зрабіць балюча (разм.).

    • Н. вушы.