Verbum

насыпам, прысл.

У рассыпаным стане, без тары.

• Вугаль перавозяць н.

насыпацца, ✂; зак.

1. Сыплючыся, трапіць куды-н.

   • Пясок насыпаўся ў боты.

2. Асыпаючыся, пакрыць паверхню чаго-н.

   • Насыпалася лісця за ноч.

|| незак. насыпацца, ✂.

насыпаць, ✂; зак.

1. што і чаго. Сыплючы, пакрыць паверхню чаго-н.; нацерушыць, рассыпаць.

   • Н. пяску на дарожку.

2. што і чаго. Напоўніць што-н. чым-н. сыпкім.

   • Н. мех аўса.

3. Зрабіць, пабудаваць насып з якога-н. сыпкага матэрыялу.

   • Н. курган.

|| незак. насыпаць, ✂.

|| наз. насыпка, ✂.

насыпка, ✂, ж.

Зашыты з усіх бакоў чахол, які напаўняецца пер’ем або пухам і служыць падушкай або пярынай.

• Пашыць новую насыпку.

|| прым. насыпачны, ✂.

насыпны, ✂.

1. Які насыпаецца куды-н.

   • Н. грунт.

2. Утвораны шляхам насыпання.

   • Насыпная гара.

насыціцца, ✂; зак.

1. Наесціся ўволю.

2. перан. Расчыніць у сабе вялікую колькасць якога-н. рэчыва, увабраць у сябе што-н.

   • Зямля насыцілася вільгаццю.

|| незак. насычацца, ✂.

|| наз. насычэнне, ✂.

насыціць, ✂; зак.

1. Накарміць уволю.

2. перан. Напоўніць, прасякнуць што-н. якім-н. рэчывам у вялікай колькасці.

   • Паветра насычана вільгаццю.

3. перан. Напоўніць у вялікай колькасці.

   • Паветра насычана парай.
   • Н. раствор солямі.

4. перан. Напоўніць, забяспечыць у вялікай колькасці.

   • Н. рынак таварамі.

|| незак. насычаць, ✂.

|| наз. насычэнне, ✂.

насякомае, ✂, н.

Маленькая беспазваночная членістаногая жывёліна (муха, пчала, мурашка і пад.).

насякомаедны, ✂.

Які корміцца насякомымі.

• Насякомаедныя расліны.
• Атрад насякомаедных (наз.).

насяліць, ✂; зак.

1. Засяліць людзьмі якую-н. мясцовасць, памяшканне і пад.

   • Н. бязлюдны край.

2. перан. Заняць, засяліць якую-н. мясцовасць (пра жывёл).

   • Лясы населены зверам.

|| незак. насяляць, ✂.

|| наз. насяленне, ✂.