Verbum

наканечны, ✂.

Які знаходзіцца, прымацаваны на канцы чаго-н.

накапаць, ✂; зак.

1. Капаючы, нарабіць паглыбленняў.

   • Н. канаў.

2. Капаючы, здабыць нейкую колькасць чаго-н.

   • Н. мех бульбы.

|| незак. накопваць, ✂.

накапіць, ✂; зак.

Паступова сабраць, павялічыць у якой-н. колькасці; назапасіць.

• Н. грошай.
• Н. вопыт.

|| незак. накапляць, ✂.

накапленне, ✂, н.

1. гл. накапіць.

2. мн. Тое, што накоплена; капітал, зберажэнні.

   • Дзяржаўныя накапленні.

накарчаваць, ✂; зак.

Выкарчаваць, выкапаць з карэннем пэўную колькасць пнёў і пад.

|| незак. накарчоўваць, ✂.

накарэлы, ✂ (разм.).

Утвораны шляхам падсыхання ў выглядзе коркі на чым-н.

• Накарэлая гразь.

|| наз. накарэласць, ✂.

накарэць, ✂; зак. (разм.).

Засохшы, утварыць корку.

• На ране накарэў струп.

накасіцца, ✂; зак. (разм.).

Напрацавацца, стаміцца на касьбе.

• Н. да дзесятага поту.

накасіць, ✂; зак.

Косячы, нарыхтаваць якую-н. колькасць травы, сена.

• Н. воз травы.
• Н. жывёле сена на зіму.

накасяк, прысл.

Коса, убок ад прамога кірунку.

• Дарога ішла н.
• Так-сяк, накасяк, абы не па-людску (прыказка; разм.) — пра хуткую, нядбайную работу.