Verbum

мяць, ✂; незак.

1. Сціскаючы, ператвараць у мяккую масу, рабіць мяккім.

   • М. лён.

2. Рабіць няроўным, камячыць.

   • М. паперу.

3. Аб раслінах: прыгінаць, прытоптваць да зямлі.

   • М. траву.

4. Есці з апетытам, умінаць (разм.).

|| зак. змяць, ✂ і размяць, ✂.

мяч, ✂, м.

Суцэльны або пусты ў сярэдзіне шар з пругкага матэрыялу, здольны адскакваць пры ўдары аб цвёрдую паверхню.

• Ручны м.
• Валейбольны м.

|| памянш. мячык, ✂.

мячэўнік, ✂, м. (разм.).

Шматгадовая высокая балотная трава, лісце якой ідзе на пляценне і іншыя вырабы.

|| прым. мячэўнікавы, ✂.

мячэць, ✂, ж.

Малітвены дом у мусульман.

мяшалка, ✂, ж. (спец.).

Прыстасаванне для размешвання чаго-н.

мяшанец, ✂, м. (разм.).

Асобная жывёліна, якая паходзіць ад скрыжавання двух відаў, парод.

мяшанка, ✂, ж.

Тое, што і мешанка (у 1 знач.).

мяшацца, ✂; незак.

1. Злучацца, змешвацца з чым-н.; перамешвацца.

   • Мяшаюцца пахі лугавых кветак.

2. Умешвацца ў што-н.

   • М. ў чужыя справы.

3. Прыходзіць у беспарадак, блытацца; траціць яснасць.

   • Думкі мяшаюцца.

мяшаць, ✂; незак.

1. Размешваць, перамешваць што-н., пераварочваючы, боўтаючы чым-н.

   • М. лыжкай.
   • М. кашу.

2. Змешваць, злучаць што-н. з чым-н.

   • М. пясок з цэментам.

3. перан. Уцягваць, умешваць, ублытваць у што-н. (разм.).

   • Не мяшай мяне ў гэту справу.

4. Замешваць корм для жывёлы.

5. Пераворваць глебу (разм.).

|| зак. памяшаць, ✂ і змяшаць, ✂.

мяшок, ✂, м.

1. Тое, што і мех (у 1 знач.).

   • М. з мукой.
   • Залаты м. (перан. пра вельмі багатага чалавека).

2. Тое, што і мех​¹ (у 2 знач.).

   • М. аўса.

3. перан. Поўнае акружэнне войскамі праціўніка.

   • Апынуцца ў мяшку.

4. Прыстасаванне ў жывёл і раслін для змяшчэння чаго-н. (спец.).

   • Зародкавы м.
   • Зашчочныя мяшкі.

5. Аб непаваротлівым, нязграбным або някемлівым чалавеку (разм.).

|| памянш. мяшочак, ✂ і мяшэчак, ✂.