Verbum

мусульманства, ✂, н.

Рэлігія, паводле падання, заснаваная ў 7 ст. Магаметам, іслам.

|| прым. мусульманскі, ✂.

мутаген, ✂, м. (спец.).

Агульная назва фізічных, хімічных, біялагічных фактараў, здольных стымуляваць мутацыю (у 1 знач.).

|| прым. мутагенны, ✂.

мутацыя, ✂, ж. (спец.).

1. Змяненне спадчынных уласцівасцей арганізма.

2. Пералом голасу ў падлеткаў.

|| прым. мутацыйны, ✂.

мутнаваты, ✂.

Крыху мутны, не зусім празрысты.

• Мутнаватае люстра.
• Мутнаватая вада.

|| наз. мутнаватасць, ✂.

мутна-...

Першая частка складаных слоў са знач. мутны (у 2 знач.), з мутным адценнем, напр. мутна-белы, мутна-блакітны, мутна-малочны, мутна-шызы.

мутнець, ✂; незак.

Рабіцца мутным.

• Вада мутнее.
• У галаве мутнее (перан.).

|| зак. памутнець, ✂.

мутны, ✂.

1. Пра вадкасці: непразрысты, нячысты, каламутны.

   • М. раствор.
   • Мутная вада.

2. Пацямнелы, замутнены.

   • Мутныя вочы.
   • Мутнае шкло.

3. перан. Недастаткова выразны, зразумелы, абгрунтаваны (разм.).

   • Мутная галава.

|| наз. мутнасць, ✂.

муфта​¹, ✂, ж.

Прыналежнасць жаночай вопраткі — род адкрытага з двух бакоў цёплага мяшочка з футра для сагравання рук.

муфта​², ✂, ж. (спец.).

Прыстасаванне для злучэння цыліндрычных частак машын, механізмаў, стальных канатаў.

• М. счаплення.

|| прым. муфтавы, ✂.

муфтый, ✂, м.

Асоба вышэйшага мусульманскага духавенства, вучоны-багаслоў, тлумачальнік Карана.