Verbum

ісламазнаўства, ✂, н.

Сукупнасць навук, якія вывучаюць іслам.

ісландцы, ✂, м.

Народ германскай моўнай групы, які складае асноўнае насельніцтва Ісландыі.

|| ж. ісландка, ✂.

|| прым. ісландскі, ✂.

існаванне, ✂, н.

1. гл. існаваць.

2. Жыццё, спосаб жыцця.

   • Сродкі на і.

існаваць, ✂; незак.

1. Быць у наяўнасці, мецца.

   • Існуюць розныя думкі адносна гэтага.

2. чым і на што. Падтрымліваць сваё жыццё.

   • І. на сродкі бацькоў.

|| наз. існаванне, ✂.

іспанка, ✂, ж.

Адна з цяжкіх форм грыпу.

іспанцы, ✂, м.

Народ раманскай моўнай групы, які складае асноўнае насельніцтва Іспаніі.

|| ж. іспанка, ✂.

|| прым. іспанскі, ✂.

істопка, ✂, ж. (абл.).

Памяшканне пры хаце, дзе захоўваецца агародніна і іншыя прадукты.

• Бульбу і капусту трымаем у істопцы.

|| прым. істопкавы, ✂.

істота, ✂, ж.

Жывы арганізм, чалавек або жывёліна.

• Навокал нябачна ніводнай жывой істоты.

істотны, ✂.

Які складае сутнасць чаго-н., значны, важны.

• І. недахоп.

|| наз. істотнасць, ✂.

істужка, ✂ і стужка, ✂, ж.

1. Вузкая палоска тканіны.

   • Шаўковая і.
   • І. ўплецена ў касе.

2. Доўгая вузкая паласа з якога-н. матэрыялу.

   • Ізаляцыйная і.
   • Кінематаграфічная і. (кінаплёнка).
   • І. ракі (перан.).

3. Рухомае перадатачнае палатно ў некаторых механізмах.

   • Канвеерная і.

|| прым. істужкавы, ✂, стужкавы, ✂, істужачны, ✂ і стужачны, ✂.