Verbum

descriptive [dɪˈskrɪptɪv] adj. апіса́льны (у розных знач.);

a descriptive attribute ling. апіса́льнае азначэ́нне;

descriptive linguistics дэскрыпты́ўная лінгві́стыка

desecrate [ˈdesɪkreɪt] v. апага́ньваць

desecration [ˌdesɪˈkreɪʃn] n. апага́ньванне

desert​¹ [ˈdezət] n. пусты́ня;

a desert island ненасе́лены/бязлю́дны во́страў;

a near desert паўпусты́ня;

the Sahara Desert пусты́ня Саха́ра

desert​² [dɪˈzɜ:t] v.

1. пакіда́ць

2. дэзерці́раваць; уцяка́ць

deserted [dɪˈzɜ:tɪd] adj.

1. пустэ́льны, апусце́лы;

become deserted апусце́ць

2. кі́нуты;

a deserted wife кі́нутая жо́нка

deserter [dɪˈzɜ:tə] n. дэзерці́р; уцяка́ч

desertion [dɪˈzɜ:ʃn] n. дэзерці́рства; уцёкі

deserts [dɪˈzɜ:ts] n. pl.

♦

get one’s just deserts атры́мліваць па заслу́гах (звычайна ў адмоўным сэнсе)

deserve [dɪˈzɜ:v] v. заслуго́ўваць;

It is more than I deserve. Я гэтага не заслужыў.

♦

get what you deserve infml яка́я спра́ва, така́я і сла́ва