Verbum

topos [ˈtɒpɒs] n. (pl. topoi)

1. традыцы́йная тэ́ма (у рыторыцы)

2. агу́льнае ме́сца

topping [ˈtɒpɪŋ] n. гарні́р; падлі́ўка

topple [ˈtɒpl] v.

1. (over) пераку́льваць; пераку́львацца

2. пазбаўля́ць ула́ды, звярга́ць, скіда́ць

topsy-turvy [ˌtɒpsiˈtɜ:vi] adv. infml шы́варат-навы́варат; уве́рх дном, дагары́ нага́мі

top-flight [ˌtɒpˈflaɪt] adj. найле́пшы, першакла́сны; высо́кага палёту;

a top-flight scientist першакла́сны вучо́ны

top-level [ˌtɒpˈlevl] adj. : a top-level meeting сустрэ́ча на вышэ́йшым узро́ўні

top-notch [ˌtɒpˈnɒtʃ] adj. infml першакла́сны; цудо́ўны, надзвыча́йны; непараўна́льны

top-ranking [ˌtɒpˈræŋkɪŋ] adj. высокапаста́ўлены;

a top-ranking musician музыка́нт сусве́тнага значэ́ння

top-up [ˈtɒpʌp] n. даліва́нне;

Let me give you a top-up? Вам даліць?

top hat [ˌtɒpˈhæt] n. цылі́ндр (капялюш)