Verbum

preclude [prɪˈklu:d] v. прадухіля́ць; перашкаджа́ць, заміна́ць

precocious [prɪˈkəʊʃəs] adj.

1. які́ рана разві́ўся;

a precocious child не па гада́х развіто́е дзіця́;

precocious talent та́лент, які́ рана разві́ўся

2. заўча́сны;

precocious maturity заўча́сная ста́ласць

precognition [ˌpri:kɒgˈnɪʃn] n. fml прадба́чанне

preconceived [ˌpri:kənˈsi:vd] adj. прадузя́ты; які́ загадзя сфармірава́ўся (пра меркаванне, погляд, перакананне і да т.п.);

a preconceived opinion прадузя́тая ду́мка

preconception [ˌpri:kənˈsepʃn] n. прадузя́тая ду́мка, прадузя́тасць

precondition [ˌpri:kənˈdɪʃn] n. перадумо́ва

preconsious​¹ [ˌprɪˈkɒnʃəs] n. psychol. падсвядо́масць

preconsious​² [ˌprɪˈkɒnʃəs] adj. psychol. падсвядо́мы

precursor [ˌpri:ˈkɜ:sə] n. папярэ́днік; папярэ́дніца; прадве́снік; прадве́сніца

predate [ˌpri:ˈdeɪt] v. адбы́цца да яко́га-н. чысла́;

the house that predates World War II дом, які пабудава́ны да Друго́й сусве́тнай вайны́