рука́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рука́ ру́кі
рукі́
Р. рукі́ ру́к
Д. руцэ́ рука́м
В. руку́ ру́кі
рукі́
Т. руко́й
руко́ю		 рука́мі
М. руцэ́ рука́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кула́к

‘кісць рукі з прыгнутымі к далоні пальцамі; дэталь машыны і інш.’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кула́к кулакі́
Р. кулака́ кулако́ў
Д. кулаку́ кулака́м
В. кула́к кулакі́
Т. кулако́м кулака́мі
М. кулаку́ кулака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абязру́чыць

‘знясіліць рукі каго-небудзь; моцна стаміцца ў руках’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абязру́чу абязру́чым
2-я ас. абязру́чыш абязру́чыце
3-я ас. абязру́чыць абязру́чаць
Прошлы час
м. абязру́чыў абязру́чылі
ж. абязру́чыла
н. абязру́чыла
Дзеепрыслоўе
прош. час абязру́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

галасну́ць

‘паспрабаваць спыніць машыну ўзняццем рукі’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. галасну́ галаснё́м
2-я ас. галасне́ш галасняце́
3-я ас. галасне́ галасну́ць
Прошлы час
м. галасну́ў галасну́лі
ж. галасну́ла
н. галасну́ла
Загадны лад
2-я ас. галасні́ галасні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час галасну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ска́біць

‘скабіць што-небудзь (скабіць рукі)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ска́блю ска́бім
2-я ас. ска́біш ска́біце
3-я ас. ска́біць ска́бяць
Прошлы час
м. ска́біў ска́білі
ж. ска́біла
н. ска́біла
Загадны лад
2-я ас. ска́б ска́бце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ска́бячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адху́хаць

‘адагрэць цяплом дыхання што-небудзь (замёрзлыя рукі)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адху́хаю адху́хаем
2-я ас. адху́хаеш адху́хаеце
3-я ас. адху́хае адху́хаюць
Прошлы час
м. адху́хаў адху́халі
ж. адху́хала
н. адху́хала
Загадны лад
2-я ас. адху́хай адху́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час адху́хаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адху́хваць

‘адаграваць цяплом дыхання што-небудзь (замёрзлыя рукі)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адху́хваю адху́хваем
2-я ас. адху́хваеш адху́хваеце
3-я ас. адху́хвае адху́хваюць
Прошлы час
м. адху́хваў адху́хвалі
ж. адху́хвала
н. адху́хвала
Загадны лад
2-я ас. адху́хвай адху́хвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адху́хваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́даўжыць

‘распасцерці, выцягнуць што-небудзь (рукі, цела); пазычыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́даўжу вы́даўжым
2-я ас. вы́даўжыш вы́даўжыце
3-я ас. вы́даўжыць вы́даўжаць
Прошлы час
м. вы́даўжыў вы́даўжылі
ж. вы́даўжыла
н. вы́даўжыла
Загадны лад
2-я ас. вы́даўжы вы́даўжыце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́даўжыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́пахці

‘зак. да похці, успухнуць (рукі выпахнулі)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́пахну вы́пахнем
2-я ас. вы́пахнеш вы́пахнеце
3-я ас. вы́пахне вы́пахнуць
Прошлы час
м. вы́пах вы́пахнулі
ж. вы́пахнула
н. вы́пахнула
Загадны лад
2-я ас. вы́пахні вы́пахніце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́пахнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сашчапе́рыць

‘сціснуць, сашчапіць што-небудзь (рукі, кулак)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сашчапе́ру сашчапе́рым
2-я ас. сашчапе́рыш сашчапе́рыце
3-я ас. сашчапе́рыць сашчапе́раць
Прошлы час
м. сашчапе́рыў сашчапе́рылі
ж. сашчапе́рыла
н. сашчапе́рыла
Загадны лад
2-я ас. сашчапе́р сашчапе́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час сашчапе́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)